-
In huiselijke sfeer
De vrouw stond half in haar voortuin, half in haar ochtendjas. Zo’n houding die zegt: ik was eigenlijk iets anders van plan, maar vooruit. Haar hond, een Drentse patrijs, nerveus lijf, intelligente ogen, hing tegen haar been aan alsof hij zojuist had gehoord dat de dierenarts hem “een schatje” vond, en nu wist dat niemand… — read more
-
Dekentje
De eerste keer dat ik hem hoorde, dacht ik dat het de vloerverwarming was. Ik zat op de bank met een bruinig dekentje op mijn buik. Bram lag op de grond, half slapend, af en toe trillend alsof hij in zijn droom achter iets bureaucratisch aan rende. Buiten reed een scooter voorbij, het geluid van… — read more
-
Op een bankje bij het water
Ik zat op ons bankje bij het water.Niet echt ons bankje natuurlijk. Zo’n gemeenschapsbank van hout dat altijd een beetje vochtig blijft, zelfs midden augustus. Niemand zat er ooit langer dan drie minuten, daarom was het van ons geworden. Bram lag eronder met zijn kop op zijn poten. Hij keek naar het water alsof het… — read more
-
Samen voor schoon
Bram was er vandaag gewoon bij.Natuurlijk was hij erbij.Hij liep voor me uit alsof hij persoonlijk verantwoordelijk was voor het voortbestaan van gras. Een man rende over het pad. Hij probeerde zijn lichaam te ontvluchten.Zijn knieën zagen er duur uit.Bram keek nauwelijks op.Voor honden zijn joggers gewoon bewegende meubels. Verderop liepen twee oude mensen naast… — read more
-
Het hondensnoepvrouwtje
Elke ochtend zat ze daar al.Plastic stoel. Sigaret.Alsof ze onderdeel was van de flat zelf. Bram trok meestal een beetje aan de lijn zodra we haar naderden. Niet uit angst. Meer uit nieuwsgierigheid. Of omdat hij rook interessant vond. Honden hebben lage standaarden. Ze groette me altijd.Niet vriendelijk. Niet onvriendelijk ook.Meer alsof we samen een… — read more
-
Kunstenaar van het veld
Het veld waar wij Bram uitlaten is eigenlijk geen veld, maar een overgebleven stuk land tussen Koedijk en een natuurgebied. Er staan paaltjes. Niemand weet wie de paaltjes heeft geplaatst. Ze zijn er altijd geweest, net als de hondenpoep en de plastic tasjes die in de meidoorns wapperen als vlaggetjes van een verloren expeditie. Op… — read more
-
Bobby 2022-2026
Bram trekt aan de lijn zodra we het veld oplopen. Het gras is nat, modderig. Zijn poten zuigen bij elke stap. Langs het pad staan de houten paaltjes met prikkeldraad. Op het eerste paaltje staat een windmolentje. Rood met geel. Het draait scheef. Een vrouw met een herdershond blijft staan. “Dat zat er gisteren nog… — read more
-
Abonneren
Geabonneerd
Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
