-
Als de wereld niet wil veranderen, verander ik zelf wel. Potverdomme.
Ik begon klein. Tien minuten wandelen per dag. Doktersadvies. Na vijf minuten stond ik al krom van de pijn, maar ik lachte tegen de voorbijgangers alsof ik net de marathon van Rotterdam had gewonnen. De wereld bleef dezelfde, de stoeptegels lagen er nog net zo scheef bij als gisteren. Dus veranderde ik mijn pas: hink, — read more
-
De hond die Kierkegaard citeerde
Je hoort vaak: een hond is een hond.Maar ik heb er één die mij dagelijks tegenspreekt.Hij heet Bram. Hij kijkt alsof hij het hele universum begrijpt, vooral het moment waarop ik een broodje pindakaas met sambal, gebakken uitjes en banaan wil eten. Zijn genetic programming (wat een woord, alsof hij door Philips in Eindhoven is — read more
-
Een walvis in de regen
Men zegt dat een puppy van zeven weken een volledig ontwikkeld brein heeft.Ik geloofde er niets van.Ikzelf was pas op mijn negenenvijftigste in staat een belastingformulier in te vullen.En nog fout. Denk ik. Ik kreeg bakken met geld terug! Ik las verkeerd. De eerste nacht zette ik de reisbench gewoon beneden.De hond piepte. Vijf minuten. — read more
-
Je moet opletten, je moet je verbazen en dan moet je het vertellen.
Op straat met Bram. Een soort wandelend dweiltje met een neus die alles ruikt behalve waar hij eigenlijk hoort te zijn.Ik stond erbij, krom als een oude boom en dacht: dit is dus de verbazing. De hond keek me aan, alsof híj mij uitliet. En toen kwam mijn beste vriend.Hij wilde Bram ontmoeten, zei hij. — read more
-
Nooit over viaducten
Fit worden! ja, dat zal wel lukken.Samen met de hond.Of eigenlijk: híj zal fit worden, ik houd hem bij.Misschien word ik zelf ook fitter, wie weet. Hoewel mijn verzonnen zus altijd zei dat je van wandelen geen spieren kreeg, alleen maar blaren. Zij had geen hond, alleen een schele goudvis die elke ochtend tegen haar — read more
-
Het Museum, de Potvis en Waarom Wandelen Moeilijker is dan je Denkt
Gisteren liep ik meer dan in de afgelopen maanden bij elkaar. Niet omdat ik dat wilde, maar omdat mijn jongste dochter zei: “Kom, we gaan naar het Natuurhistorisch Museum in Rotterdam.”Tien jaar niet gedaan.Tien jaar!Ze liep voorop alsof ze het gebouw bezat. Ik waggelde er met mijn rollator achteraan, in de waan dat ik er — read more
-
Eén wandeling van tien minuten
“Heb je al gewandeld?” vraagt mijn vrouw.“Nee,” zeg ik. “Ik heb er wel over gelezen, over nagedacht en er op voorhand al over geschreven.” En dat klopt. Ik steek ontzettend veel energie in de idee dat wandelen niet stom is.Dat het heilzaam is. Verrijkend. Levensverlengend.En ik vind het stom.Zo zonder doel.Een beetje lopen. Naar niks. — read more
-
Abonneren
Geabonneerd
Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
Open Ruimte 